VEHM
Şiir

Yarım

Hangi yana dönsem de / şehir bana yabancı,

Adımı söyler iken / kendi sesim yalancı,

Dönüp aynaya baksam / yüzüm benden davacı;

Adım, soyum, unvanım / yokluğunda yarımdır.


Erguvanlar açınca / şehir seni sorardı,

Yağmur toprağa değse / kokun beni sarardı,

Bir serçe konsa dala / gözüm seni arardı;

En güzel zamanlarım / yokluğunda yarımdır.


Mahalle yokuşunu / soluk soluk koşardım,

Bir sevince kapılsam / avlulardan taşardım,

Yağmur ansızın yağsa / göğe bakıp şaşardım;

Çocuksu heyecanım / yokluğunda yarımdır.


Bakkal amca parayı / avucunda sayardı,

"Bir lira eksik," olsa / yüzüme ters bakardı,

"Eksiğim başka," desem / o da bana şaşardı;

Hesabı tutan yanım / yokluğunda yarımdır.


Dostlar hâlimi sorsa / başka söze kaçarım,

Çay önümde soğurken / şekerleri sayarım,

Adını anmasalar / yine seni duyarım;

Muhabbette lisanım / yokluğunda yarımdır.


Bir ev düşlerdim bazen / lambaları yanardı,

Ocakta tencere hep / ağır ağır kaynardı,

Bir çocuk uykusundan / gülerek uyanırdı;

Geleceğim ve yuvam / yokluğunda yarımdır.


Ecel kapımı çalsa / adını sayıklarım,

Dünya benden vazgeçse / yine sende yaşarım,

Gözlerim kapanırken / son kez seni ararım;

Yaşamakta ısrarım / yokluğunda yarımdır.

— Vehm